untitled
posted on 18 Feb 2009 11:50 by shimeru
Author: Maio
Translator: iheartuknow
CHAPTER 2
เสียงของเขาดูอู้อี้เพราะผ้าพันคอที่ปิดรอบหน้าของเขา
จนเมื่อผ้าพันคอถูกย้ายออกไปจากใบหน้าเผยให้เห็นใบหน้าไร้รอยยิ้ม
ราวกับมีบางสิ่งในใจที่ทำให้เขารู้สึกไม่ดี
"ลี จูฮยอน"
"ห๊า?" ผมถามเขาเมื่อได้ยินชื่อไม่คุ้นหูที่หลุดออกมาจากริมฝีปากของเขา
"เขามาจากโรงเรียนเก่าของฉัน และรู้จักกันดีในโรงเรียนเรา แต่ในด้านคนที่คอยสร้างปัญหาให้นะ"
"อ่า..แสดงว่านายกำลังจะพูดว่าไอ้คนนี้มันเป็นคนพังจักรยานของฉันใช่ไหม นายรู้จักมันหรือเปล่า?"
"เขาจีบฉันอยู่"
ผมไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือโกรธกับคำตอบของเขาดี เมื่อเขาพูดด้วยนัยน์ตาที่ซื่อตรง
ถ้าดูใกล้เขาคนนี้แล้ว เขาดูออกจะซุ่มซ่ามหน่อยๆ และ ถ้าสังเกตดีๆ ดวงตากลมโตคู่นี้ก็ดูจะสวยงามจริงๆ
เขายิ้มให้อย่างภูมิใจ แล้วพูดว่า
"นี่แกไม่เชื่อฉันเหรอ??"
ใบหน้ายิ้มอย่างภูมิใจจึงกลับกลายเป็นสีหน้าบึ้งตึงแทนแล้วถอนหายใจอย่างอารมณ์เสีย หรือจะเป็นเส้นเลือดที่เริ่มโผล่มาให้เห็นตามใบหน้าซีด แสดงให้ผมเห็นชัดๆว่าเขากำลังโกรธอยู่ที่ไม่เชื่อคำพูดของเขา
เห้อ...เกิดอะไรกับเขาผมวะเนี่ย??
ผมทำไรผิดเหรอ?? แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่ผมจะคุยเรื่องอนาคตของเขา
ผมหยุดการสนทนาที่ยืดยาวเตะอย่างโมโหที่จักรยานโทรมๆของผม
เขาดูตกใจและถอนหายใจให้กับอารมณ์โกรธของผม
ผมสามารถรู้ความรู้สึกโกรธของผมได้จากน้ำเสียงเมื่อผมอธิบายให้เขาหยุดกลัว
"นายพาไอ้คนนั้นมาพบฉันหลังเลิกเรียนพรุ่งนี้ได้ไหม"
"ไม่มีปัญหา"
ดูจากที่เขาตอบอย่างรวดเร็วทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่าเขากำลังล่อผมให้ยื่นเท้าเข้าไปในกับดักที่เขากับลีจูฮยอนสร้างไว้หรือเปล่า? แม้จะดูจากภายนอกแล้วเขาจะอยู่ข้างผมและจะช่วยผมทุกครั้งที่ผมมีปัญหา แต่ยังไงก็ไม่มีอะไรยืนยันได้
ก่อนหน้านี้ผมนึกถึงการที่จะไปหาฮยอง เห้อ-- ตอนนี้ผมกลับกลายเป็นว่าลืมเรื่องของฮยองไปแล้วมาอยู่กับคนที่ทำให้ผมลืมเรื่องสำคัญไป การรักษาระยะห่างระหว่างผมและเขาคงเป็นเรื่องที่ดีที่สุด แต่เมื่อผมหมุนตัวเพื่อเดินจากไป ผมก็รู้สึกถึงแรงดึงที่แขนเสื้อและไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเขา เสียงของเขาดูนุ่มนวลไม่ต่ำและสูงไปเหมือนพูดยามร่าเริง
"ฉันไปได้หรือยัง?"
"นายจะทำ-"
"ฉันอยากไปซื้อของหน่อยนะ"
ฟังคำตอบที่เขาตอบผมจึงจ้องมองที่เขาอีกครั้ง อย่างไรก็ตามทำไมผมจึงรู้สึกหงุดหงิดใจทุกครั้งที่ฟังเขาพูดอย่างห้วนๆ แต่ผมก็ไม่สามารถเปลี่ยนอารมณ์ของเขาได้ คงเป็นเพราะมุมมองที่เรามองนั้นแตกต่างกัน
"ฉันอยากเห็นเขาเสียหน้าบ้าง"
"นาย-"
"ลีจูฮยอน เขาไม่เคยสูญเสียสิ่งใดไปเลย"
แม้ริมฝีปากของเขาจะน่ารักเพียงใด แต่มันก็ยังทำงานได้ไม่ดีนักในการพูดโต้ตอบ ดูจากที่เขาแสดงออกมานั้น ตอนนี้มันกลายเป็นความเย็นชา ผมรื้อค้นไปในความคิดของผมอีกครั้ง ลีจูฮยอน..ชื่อนี้ดูคุ้นหูผมเหลือเกิน เขาคงจะเป็นชายที่เพื่อนผมเคยพูดไว้ว่าไม่เคยทำสิ่งใดดีๆมาก่อนเลยในชีวิตและคอยทำแต่เรื่องวุ่นวาย ริมฝีปากสีแดงถูกปิดด้วยผ้าพันคออีกครั้ง เสียงพูดที่อู้อี้ทำให้ผมต้องขอให้เขาพูดใหม่อีกครั้ง
edit @ 21 Oct 2008 21:53:21 by ChungJunHo